Puszcza Białowieska i Świnoroje

Puszcza Białowieska to ostatni europejski las naturalny, królestwo żubra, ostoja dzikiej przyrody. Tutaj właśnie powstał w roku 1921 pierwszy park narodowy w Polsce – dziś jedyny nasz obiekt przyrodniczy na liście UNESCO. W 2014 Komitet Światowego Dziedzictwa przyjął zgłoszony przez Polskę i Białoruś wspólny wniosek o wpisanie całego obszaru Puszczy Białowieskiej leżącej na terytorium obu państw na listę UNESCO.

Puszcza Białowieska to „mglisty, złowrogi las, jaki wyłaniał się z twojej wyobraźni, gdy zamykałeś oczy, będąc dzieckiem, a ktoś czytał ci baśnie braci Grimm”, twierdzi amerykański ekolog, Alan Weisman. To wyjątkowe miejsce, gdzie króluje żubr,  gdzie drzewa pną się ku słońcu, a na obumarłych olbrzymach rodzi się nowe życie: 1500 km kw. obszarów leśnych na granicy Polski z Białorusią jest ostatnią nizinną pozostałością po formacji roślinnej pokrywającej nasz kontynent w epoce lodowcowej. Jest miejscem bytowania 20 tys. gatunków, w tym  12 mięsożerców, m.in. wilków i rysi, 120 gatunków ptaków lęgowych jak dzięcioł trójpalczasty oraz rzadkich owadów i bezkręgowców, które reszta Europy straciła sto albo i więcej lat temu. Czesław Miłosz porównywał ją do Wawelu,  a jej wycinanie do rozebrania Wawelu na cegły. Tak jak krakowski zabytek mówi o czasach naszej wielkości, tak ona powinna nam opowiadać historię prawdziwych lasów, które kiedyś porastały Polskę i Europę i z których został ten właśnie mały kawałek.

Wieś Świnoroje, niedaleko Narewki, dawna wieś osoczników, strzegących granic Puszczy Białowieskiej, ma zdecydowanie puszczański charakter – las jest tu wszechobecny. Szlaki turystyczne zaczynają tuż przed naszym Dworkiem.  Świnoroje  nosiły dawniej nazwę Świnoryje. Świadczy o tym zapis w spisie właścicieli ziemskich i towarzystw włościańskich z 1890 roku, gdzie wymienia się nazwę w tym właśnie brzmieniu. Sama wieś to kilka domków, parking leśny z miejscem ogniskowym i  cmentarz wojenny – 9 mogił, obelisk z kamienia z tablicą pamiątkową z napisem: „Tu spoczywa 11-tu jeńców rosyjskich zmarłych w niemieckim obozie jenieckim w Świnorojach w okresie I wojny światowej”.